و اين امر تاكنون ادامه دارد زيرا در اين دولت ، پيشواى سادات در مراسم رسمى بر ديگر دولتمردان والامقام حتى نخستوزير و شيخ الاسلام مقدم داشته مىشود « 1 » .
اينك اسامى كسانى كه زعامت كوفه را عهدهدار شدند ذكر مىكنيم و از ميان آنها كسانى بودند كه زعامت نجف و كربلا و حله را با هم داشتند ، چنان كه برخى از آنها ، سرپرستى حاجيان و رسيدگى به شكايتهاى مردم را نيز بدان افزودند ، و تعدادى از آنان پيشواى نقيبان عراق بودند :
1 - قاسم بن حسين سبيعى كه كينهء او ، ابا القاسم بود ، وى فرزند قاسم بن احمد بن عبد اللّه بن على شديد بن حسن بن زيد بن حسن بن امام على بن ابى طالب ( ع ) بود ، كه به محلهاى در كوفه به نام سبيعيه نسبت داده شد .
2 - ناصرالدين مطهر ، فرزند رضى الدين محمد بن على بن عرب شاه حمزة بن احمد بن سيد عبد العظيم بن عبد اللّه بن على شديد حسينى . وى چند ماهى ، زعامت نجف و كربلا و حله و كوفه را عهدهدار بود .
3 - ابو جعفر محمد ، فرزند حسن اعور جواد بن محمد بن عبد اللّه اشتر كابلى بن محمد ذى نفس ذكيه حسنى بود كه كشته شد .
4 - ابو عبد اللّه حسين ، فرزند حسن اعور جواد حسنى است كه پيشتر نام برده شد . وى بازماندگانى در كوفه دارد كه به خاندان اشتر معروف هستند و پس از اين كه تا قرن ششم تعداد اندكى از آنها باقى بود ، منقرض شدند .
5 - ابو الحسن محمد ملقب به كمال شرف ، فرزند ابى القاسم اديب حسن بن ابى جعفر محمد بن على زاهد بن محمد اقساسى و شريف مرتضى زعامت كوفه و سرپرستى حاجيان را عهدهدار شد و چندين بار با مردم حج گزارده و در خاندان او نيز بزرگى و رياست باقى ماند .
6 - ابو الحسن محمد ، فرزند حسين بن على كتيله بن يحيى بن يحيى بن حسين ذى العبرة بن زيد شهيد ( ع ) بود .
هامش
( 1 ) - تاريخ تمدن اسلامى ، ج 1 ، ص 245 .