وزير قمى او داشت . شمس الدين نامهاى به صفى الدين نوشت تا او را يارى برساند و از وى خواست تا به كار او رسيدگى كند تا از زندان آزاد شود و اين قصيده را سرود :
اى قادران بر احسان و نيكى ! شما را چه مىشود با وجود اين كه ما بىگناهيم ، نعمتها و نيكيهاى شما به ما نرسيد چرا شتران را از آبشخورها مىرانيد در حالى كه شما داراى خصلتهاى پسنديدهاى هستيد « 1 » .
در كتاب غاية الاختصار آمده است كه وى در سال 536 ( ه . ق ) به دنيا آمد و تا سال 584 ( ه . ق ) زيست ، چنان كه در كتاب فرحه الغرى ، ص 71 در مقام بيان برخى از كراماتى كه در ماه رمضان همان سال رخ داد ، ذكر شده است . گويند وى هنگام ورود مغول به بغداد كشته شد « 2 » .
20 - ابو طاهر هبة اللّه ، ملقّب به زين الدين ابن فقيه عامل فخر الدين يحيى بن ابى طاهر هبة اللّه بن شمس الدين ابى حسن على بن محمد مجد الشرف بن ابى نصر احمد بن احمد ابى الفضل على بن ابى تغلب على ، پيشواى نقيبان در سورا ، فرزند حسن اصم سورادى ابن ابى الحسن محمد فارس نقيب بن يحيى بن حسين نسابه بن احمد بن عمر بن يحيى بن حسين ذى العبره بود .
نسب او در كتاب عمدة الطالب ، ص 251 نيز ذكر شده است . وى گفت : ابو طاهر ، زعامت طاهريان و رياست شهرهاى فرات و جز آن را عهدهدار شد . وى در سال 701 ( ه . ق ) به حومهء بغداد رسيد و خاندان محاسن به خونخواهى صفى الدين بن محاسن ، او را كشتند زيرا سيد ابو طاهر ، دستور قتل وى را صادر كرد و او را لگدمال كردند و به طرز فجيعى به قتل رساندند و حاكم بغداد ( ادينه ) نيز به آنها اجازه داد بود تا وى را بكشند .
در كتاب غاية الاختصار ، ص 73 و 74 آمده است : نقيب بزرگ ، زين الدين هبة اللّه بن ابى طاهر در سال 667 ( ه . ق ) متولد شد و حكومت و رياست شهرهاى حلّه و كوفه و نجف و كربلا را عهدهدار شد ، وى به عنوان سياستمدار ، حاكم و جوانمرد در آنجا
هامش
( 1 ) -يا قادرين على الاحسان ما لكم * من غير جرم عدتنا منكم النعممالى اذا دكما ديدت محلأة * عن وردها ولديكم مورد شيم( 2 ) - ماضى النجف و حاضرها ، ص 209 .