است ) فارسيوانهاى فارسىزباناند . بلوچهاى گوشهء جنوبغربى افغانستان نيز به پاكستان غربى و جنوبشرقى ايران متّصلاند ؛ چندين گروه از بلوچها نيز در جمهورى سوسياليستى تركمنستان شوروى « 1 » زندگى مىكنند . در همين منطقهء كلّى بلوچها به قوم ديگرى برمىخوريم به نام براهويى كه به يكى از زبانهاى دراويدى سخن مىگويند و گاهى از لحاظ شكل ظاهرى به بوميان استراليا شباهت دارند . كشاورزان و دامداران كوهنشين نورستانى ، كوهستانى ، گجر و ديگر گروههاى كوچك در مناطق كوهستانى صعب العبور مشرق افغانستان زندگى مىكنند و نواحى اقامتشان تا چترال ( پاكستان ) ادامه دارد . دامنهء گروههاى واخى - پاميرى نيز تا كوههاى پاكستان كشيده مىشود . بربرهاى مشرق ايران احتمالا در اصل از نژاد ايماق يا هزارهاند كه كوهنشينان بومى مركزى افغانستان را تشكيل مىدهند . اين گروهها ، در شكلهاى جامعهء دهقانى - ايلى خود ، انواع محلى و زبانشناسى قومى متعددى دارند . اين جامعه را به طور كلى مىتوان جامعهاى پدرسالار ، پدرتبار و پدربوم توصيف كرد كه درعينحال به نمودهاى شديد مادرسالارانهء متعددى نيز آكنده است .
نيروهاى مسلح اتحاد جماهير شوروى در دسامبر 1979 / 1358 ش .
افغانستان را اشغال كردند ؛ در نتيجه برخى از الگوهايى كه در اينجا وصف شده تا حدودى دستخوش تغيير شده است . در تاريخ نگارش اين مقاله ( تابستان 1361 ش / 1982 ) وضعيت روشن نيست ، و جنگ در حال گسترش است .
هامش
( 1 ) . امروزه جمهورى تركمنستان