هشتادو چهارمين صحابى ساختگى سيف : مُعاويه عَذرى
ابن حجر در كتاب « اصابهء » خود مىنويسد :
معاويهء عذرى .
سيف بن عمر در كتاب خود مىنويسد كه ابوبكر صديق طى نامهاى به او دستور داده كه در پيكار با از دين برگشتهگان و مرتدها از هيچ كوششى فروگذار نكند .
و ما بارها گفتهايم كه پيشينيان را رسم بر اين بوده كه به جز شخص صحابى ، كسى ديگر را به فرماندهى سپاه نمىگماشتند . [ پايان سخن ابن حجر ] .
نسبى را كه سيف براى اين صحابى آورده است
نسب اين صحابى با توجه به روايت سيف در « تاريخ طبرى » و « اصابهء » ابن حجر ( عذرى ) است كه بنا به مشهور ، اين انتساب به ( عَذرَة سَعد هُذَيم ) يكى از تيرههاى ( قُضاعَه ) مىرسد ، و منظور سيف هم همين نسبت بوده آنجا كه از ارتداد سعد هذيم سخن مىگويد .
اما در تاريخ ابن عساكر اين نسب ( عَدوى ) آمده كه به نظر مىرسد اشتباه باشد .