نسب اين صحابى مخلوق خود را مشخص نكرده است ، ابن حجر نيز از اين حد تجاوز ننموده ، او را در سلسله نسبى قرار نداده است !
گفتنى است كه در سال 126 هجرى و همزمان با سيف شخصى به نام « مُسَوَّر بنِ عَمرو بن عَبّاد » در ( بصره ) مىزيسته و عنوان و مقامى داشته ، و به طورىكه ابن اثير در تاريخش آورده است ، جد اين شخص يعنى « عباد بن حصين حبطى » در زمان خود يكى از سواركاران به نام تميم بوده ، و در حكومت « عبد الله زبير » در بصره سمت رياست پليس آن شهر را بر عهده داشته و ( آبادان ) ايران به نام او نامگذارى شده است .
حالا معلوم نيست كه سيف نام اين ( مسور بن عمرو بن عباد ) را براى صحابى مخلوق خود برگزيده و آن را به عاريت گرفته تا گواه عهدنامهء ابوبكر باشد ، يا نه و همينطورى چنين نامى به خاطرش رسيده ، و آفريدهء خود را به آن ناميده است ! !
* * *
خمسون ومائة صحابي مختلق ( يكصد و پنجاه صحابي ساختگى ) ( فارسى ) — صفحة 233
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٢٣٣