پنجمين صحابى ساختگى سيف : نافع بن اسود تميمى
ابو بجيد ، نافع بن اسود « نوادهء قطبة بن مالك » ، از خاندان بنى عمرو تميمى است . چنين نسبى را سيف بن عمر ، براى نافع ساختهء خيالات خود تصور كرده است .
ابن ماكولا در شرح بر احوال نافع چنين مىنويسد :
سيف مىگويد : ابو بجيد نافع بن اسود تميمى را در جنگ با پارسيان ، حماسهها و اشعار ، و شهرت و آوازهاى است .
ابن عساكر نيز در شرح حال او نوشته است :
نافع بن اسود تميمى مكنّى به « ابو بجيد » شاعرى است كه مطاحبت پيغمبر را درك و از عمر حديث روايت كرده است . نافع در گشودن شهرهاى دمشق و عراق شركت داشته و در مورد آنها اشعار بسيارى سروده است .
سپس ابن عساكر شصت چند بيت از اشعار نافع را در شش قصعه ، و با ارائه سند از سيف بن عمر نقل مىكند و در نخستين قطعهء آن مىنويسد :
از سيف بن عمر روايت شده است كه ابو بجيد نافع بن اسود چنين سروده است :
« مرا و همزادم را مپندار كه چون مرغ كوچك به آتش افتاده ، از شرارهء جنگ به زارى و فغان در آييم !
مثل اين كه تو جنگ دمشق و نبرد « بصرى » را نديدهاى كه در آن روز دشمنان ما چگونه به خاك و خون در مىغلطيدند ؟
ما و ايشان در آن روز ، در پهنهء نبرد چون ابرى توفنده باران مرگ مىباريديم .