مىكنند و در اين نام گذارى قبيلهء تميم را افتخارى ديگر حاصل مىشود !
بررسى اسناد سيف در افسانهء « اط »
در سند حديث سيف اين نامها ديده مىشود :
1 - « ابن ابى مكنف ، مهلب بن عقبهء اسدى ، و محمد بن عبد الله نويره » كه اين هر سه را در گذشته گفتيم كه از راويان آفريدهء خيالات سيف هستند .
2 - « طلحه » كه در احاديث سيف يا « طلحة بن اعلم » است و يا « طلحة بن عبد الرحمن مل » كه نام اين دو راوى در حديث غير سيف نيز آمده است .
عبد الرحمن هم به دو نفر اطلاق مىشود ، يكى همين عبد الرحمن مل مىباشد كه در بالا از او نام برديم ، و ديگرى « يزيد بن اسيد غسانى » است كه نامى از او به جز نزد سيف بن عمر ديده نمىشود .
هر چه كه باشد ، چه آنها كه نامشان در احاديث ديگران رفته ، و چه آنها كه اختصاص به سيف دارد ، ما گناه دروغهاى سيف را به گردن راويان معروف و شناخته شده نمىگذاريم ، به خصوص وقتى كه اين قبيل افسانهها فقط و فقط نزد سيف يافت مىشوند ، و او به انهايى خالق اين افسانهها مىباشد !
دانشمندانى كه افسانهء اط را از سيف گرفتهاند
افسانهء « اط » از شخص سيف بن عمر ريشه گرفته ، و مصادر زير ، در انتشار آن سهمى نمايان داشتهاند :
1 - طبرى افسانهء اط را از سيف گرفته و با ذكر سند در تاريخش آورده است .
2 - ابن حجر ، از طبرى گرفته و در « اصابهء » خود نقل كرده است .
3 - ابن فتحون .
4 - ياقوت حموى .
5 - زبيدى در « تاج العروس » .