كرد . اط در آن ناحيه به كنار رودخانهاى فرود آمد ، و آن رودخانه از آن روز به نام اط معروف گرديد ، و امروز نيز به همين نام خواند مىشود .
حموى با اعتماد به روايت سيف ، در كتاب « معجم البلدان » خود در واژهء « اط » مىنويسد :
آن گاه كه خالد بن وليد بر حيره و ديگر سرزمينهاى آن منطقه دست يافت ، كار گزاران خود را به قسمتهاى مختلف آن منطقه مأمور ساخت ، از جملهء آن كار گزاران يكى « اط بن ابى اط » مردى از خاندان « سعد بن زيد بن مناة تميمى » بود كه مأمور دورقستان كرد . اط در آن ناحيه به كنار رودخانهاى فرود آمد . آن رودخانه تا به امروز به نام او معروف است !
حموى در اين جا سند سخن خود را مشخص نكرده است ، و تعبير او از اين مطلب ( و آن رودخانه تا به امروز به نام او معروف مىباشد ) اين توهّم را به وجود مىآورد كه ممكن است آن رودخانه تا زمان حموى وجود داشته و نامش هم « رود اط » بوده است ، و حموى خود از آن آگاهى داشته كه چنين قاطع سخن مىگويد ، و به صحت آن گواهى مىدهد ، در صورتى كه مطلب چنين نيست و حموى عين سخنان سيف را نقل كرده است ، نه اين كه خودش چيزى در اين زمينه گفته باشد .
ابن عبد الحق نيز مردى بوده است از خاندان بنى سعد تميم كه كار گزار خالد بن وليد بوده ، اين مأموريت زمانى به اط محول شده است كه خالد بر حيره و ديگر سرزمينهاى اطراف آن دست يافته است . . . تا آن جا كه مىنويسد : و آن رود به نام او معروف شده است .
نويسندهء كتاب « تاج العروس » نيز به روايت سيف اعتماد كرده و در واژهء « اط » چنين مىنويسد :
اط بن ابى اط ، « مردى از بنى سعد بن مناة تميمى » است كه از جانب خالد بن وليد فرماندار « دورقستان » بوده ، رودخانهء « اط » در آن جا به اسم او نام گذارى شده است .
طبرى نيز تقسيم مناطق مختلف حيره را به طور اختصار چنين آورده است :
خالد بن وليد ، مناطق مختلف حيره را بين سرهنگان و كار گزاران خود قسمت كرد ، از جمله « جرير » را مأمور . . . تا آن جا كه مىنويسد : و حكومت . . . را به « اط و سويد » محول داشت .
خمسون ومائة صحابي مختلق ( يكصد و پنجاه صحابي ساختگى ) ( فارسى ) — صفحة 182
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص١٨٢