72 - آيا شما آفريديد درخت آن يا ما آفرينندهايم ؟ « 1 »
73 - ما كرديم آن را پندى و برخوردارىاى مسافران را « 2 »
74 - تسبيح كن بنام خداى تو خداى بزرگوار
75 - و مى سوگند ياد كنم بمقامهاى « 3 » ستارگان
76 - و آن سوگندى است اگر مىدانيد بزرگ
77 - كه اين قرآنيست بزرگوار
78 - اندر كتابى بمانده « 4 »
79 - نه ببسايد آن را مگر پاكيزگان
80 - فرو فرستادهاى از خداى جهانيان « 5 »
81 - آيا بدين سخن شمائيد مداهنهكنان ؟ « 6 »
82 - و مىكنيد روزى شما كه شما بدروغ مىداريد ؟
83 - آن گاه چون برسد بگلو « 7 »
84 - و شما آن گاه مىنگريد
85 - و ما نزديكتريم بدان از شما و لكن نهمىبينيد
86 - چرا نه باشيد بىشماران - شمار نخواهند كرد -
87 - همى باز آئيد آن « 8 » اگر هستيد راستگويان !
88 - و امّا آنك « 9 » باشد از نزديك كردگان
89 - آسودنى و سپر غمى و بهشت « 10 » با نعمت
هامش
( 1 ) آن درخت را يا ما بوديم بر آرندگان ؟ ( صو )
( 2 ) و منفعتى توشهء سپرى شدندگان . ( صو )
( 3 ) بجاى فرو رفتنگاه . [ كذا ] ( صو )
( 4 ) اندر نامهء نگاه داشته . ( صو )
( 5 ) از پروردگار همه خلق . ( صو )
( 6 ) شما همى چرب سخنى كنيد ؟ ( صو )
( 7 ) چگونه باشد آن گه جان بگلو رسد . ( صو )
( 8 ) چرا اگر هستيد شما پاداش نادادگان . بازگردانيد آن جان را . ( صو )
( 9 ) پس اگر . ( صو )
( 10 ) بيابد آسانى و اسپر غم و بوستان . ( صو )