سورة القارعة مكية ، و هى احدى عشر آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - رستاخيز « 2 »
2 - و چه رستاخيز ؟ « 3 »
3 - و چه دانا كرد ترا كه چيست رستاخيز ؟
4 - آن روز كه باشد مردم چون پروانهاى پراكنده « 4 »
5 - و باشد كوهها چون پشم زده « 5 »
6 - و امّا آنك گران شد ترازو او از نيكى
7 - اوست اندر زندگانى پسنديده « 6 »
8 - امّا آنك سبك شود ترازو او از نيكى
9 - جاى او هاويهء دوزخ است « 7 »
10 - و چه دانا كرد ترا كه چيست آن هاويه ؟ « 8 »
11 - در كيست از دركهاى دوزخ و آتش گرم « 9 »
هامش
( 1 ) بنام آن خدايى كه قيامت انگيزد . مهربان كه نامهء مؤمنان بدست راست دهد .
بخشاينده كه شمار مؤمنان آن روز آسان كند . ( صو )
( 2 ) كوبنده . ( صو )
( 3 ) چه كوبنده ؟ ( صو )
( 4 ) روزى كه بباشند مردمان چون پرويزنكهاى پرندگان . ( صو )
( 5 ) و بباشند كوهها چون پشم رنگ كردهء زده . ( صو )
( 6 ) اما هر انكسى كه گران شود ترازوهاى وى پس وى اندر زندگانى باشد پسنديده . ( صو )
( 7 ) و اما هر آن كسى كه سبك آيد ترازوهاى وى بازگشت وى دوزخ باشد . ( صو )
( 8 ) و چه دانى كه چيست وى . ( صو )
( 9 ) آتشى است تفتيده . ( صو )