سورة العاديات مكية ، و هى احدى عشر آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - بدان اسبانى دونده « 2 »
2 - و آتش جهنده از سمهاى ايشان « 3 »
3 - اندر شدگان بغارت بامداد « 4 »
4 - و برانگيزند بدان گرد « 5 »
5 - و اندر شوند بدان بهم « 6 »
6 - كه مردمان خداى خويش را ناسپاسند « 7 »
7 - كه اوست بر آن گواه « 8 »
8 - و كه او دوستى [ خواسته را ] است سخت « 9 »
9 - آيا نهمىداند چون [ زير و زبر گرداند ] آنچه اندر گورها « 10 »
10 - و حاصل بكنند آنچه اندر دلها « 11 »
11 - كه خداى ايشان با ايشان آن روز آگاهست
هامش
( 1 ) بنام آن خدايى كه قهر كند كافران را . مهربان كه نصرت دهد مؤمنان را .
بخشاينده كه مال كافران را غنيمت گرداند مسلمانان را . ( صو )
( 2 ) سوگند باسبان دونده دم زنندگان . ( صو )
( 3 ) سوگند باسبانبسم خويش آتش فروزندگان .
( صو )
( 4 ) غارت كنندگان بامدادان . ( صو )
( 5 ) برانگيختند بدان وادى گردى . ( صو )
( 6 ) اندر افكندند خويشتن ميانهء همه . ( صو )
( 7 ) كه مردم مر خداوند خويش را ناسپاس دارست . ( صو )
( 8 ) و خداوند بران گواست . ( صو )
( 9 ) و مردم مر دوستى خواسته را سخت است - يعنى سخت دوست دارد - ( صو )
( 10 ) همى نداند چون زير و زبر گرداند آنچه اندر گورهاست . ( صو )
( 11 ) و پيدا كند آنچه اندر دلهاست . ( صو )