سورة الانفطار مكية ، و هى تسع عشر آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - چون آسمان بشكافد
2 - و چون ستارگان فرو ريزند
3 - و چون درياها به جوش آيد « 2 »
4 - و چون گورها زير و زبر شود « 3 »
5 - بداند هر تنى آنچه پيش كرد و پس كرد « 4 »
6 - اى مردم چه بفريفت ترا بخداى تو بزرگوار
7 - آنك آفريد ترا و راست كرد ترا و بپاى كرد ترا « 5 »
8 - اندر كدام صورتى كه خواست تركيب كرد ترا « 6 »
9 - حقّا ! نه كه بدروغ مىداريد برستاخيز « 7 »
10 - و حقّا كه بر شما نگاهبانانند « 8 »
11 - مكرّمان نويسندگان « 9 »
12 - و مىدانند آنچه مىكنيد
هامش
( 1 ) بنام آن خدايى كه پيش و پس همه بداند ، مهربانى كه پردهء ايشان ندراند ، بخشايندهء كه عيب بپوشاند . ( صو )
( 2 ) بگشايند . ( صو )
( 3 ) زير و زبر گردانند .
( صو )
( 4 ) پيش فرستاد و از پس ماند . ( صو )
( 5 ) بالا راست كردت و اندامها راست كردت . ( صو )
( 6 ) اندر هر كدام نگاشتن كه خواست بر هم نشاندت . ( صو )
( 7 ) نه چنين بايد ! نه كه همى دروغ داريد شما را و پاداش . ( صو )
( 8 ) و بر شما نگاهبانند . ( صو )
( 9 ) بزرگواران نبيسندگان - يعنى فرشتگان . ( صو )