سورة الكوّرت مكية ، و هى تسع و عشرون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - چون آفتاب تاريك گردد « 2 »
2 - و چون ستارگان بپراكنند « 3 »
3 - و چون كوهها برفتن آيند « 4 »
4 - و چون اشتران بچه بيوكنند « 5 »
5 - و چون ددگان را گرد كنند « 6 »
6 - و چون درياها به جوش آيد « 7 »
7 - و چون تنها را جفت گردانند
8 - و چون اطفال را بپرسند . « 8 »
9 - بكدام گناه كشته سزد ؟ « 9 »
10 - و چون نامها بپراكنند « 10 »
11 - و چون آسمان پاره پاره شود « 11 »
هامش
( 1 ) بنام خدايى كه خلق را زنده گرداند . رحمت كند بر مؤمنان و شمار آسان كند . ببخشايد و بر صراط آسان بگذراند . ( صو )
( 2 ) چون آفتاب سياه شود و برپيچد . ( صو )
( 3 ) و چون ستاره تيرهگردد و فرو ريزد . ( صو )
( 4 ) و چون كوهها برانند . ( صو )
( 5 ) و چون شتر ده ماهه آبستن بگذراند يعنى بجاى مانند .
( صو )
( 6 ) و چون ددگان برانگيزند . ( صو )
( 7 ) و چون دريا بجوشانند و بتفسانند . ( صو )
( 8 ) و چون زنده گور كرده را بپرسند . ( صو )
( 9 ) بچه گناه بكشتند . ( صو )
( 10 ) و چون نامها را باز كنند ( صو )
( 11 ) و چون آسمان را بياهنجند . ( صو )