سورة المرسلات مكية ، و هى خمسون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - قسم بدان فريشتگان « 2 »
2 - و بدان بادهاى سخت جهنده « 3 »
3 - و بدان بادها كه باران باراند و بپراكند « 4 »
4 - و بدان جدا كردگان جدا كردنى ميان حلال و حرام « 5 »
5 - و بدان وحى او كنان سوى پيغامبران ياد كردنى « 6 »
6 - عذرى يا بيم كردنى « 7 »
7 - كه آنچه وعده كردندتان افتيده است « 8 »
8 - چون ستارگان تاريك گردند « 9 »
9 - و چون آسمان گشاده آيد « 10 »
10 - و چون كوهها برفتن آيد وعدهگاه قيامت را « 11 »
11 - و چون پيغامبران جمع گردند « 12 »
هامش
( 1 ) بنام آن خدايى كه فرشتگان بيافريد ، مهربانى كه ايشان را رسول گردانيد ، بخشايندهء كه حق را از باطل جدا كرد . ( صو )
( 2 ) سوگند ببادهاى فرستاده پيوسته سپس يكديگر . ( صو )
( 3 ) سوگند ببادهاى بر كننده بر كندنى . ( صو )
( 4 ) و سوگند ببادهاى پراكنده پراكندنى . ( صو )
( 5 ) و سوگند بفرشتگان جدا كننده حق را از باطل . ( صو )
( 6 ) سوگند بفرشتگان پديد كننده پندى .
( صو )
( 7 ) با اميدى يا بيمى . ( صو )
( 8 ) كه آنچه همى وعده كنند شما را آمدنى است . ( صو )
( 9 ) چون ستارگان را ناپيدا كنند . ( صو )
( 10 ) و چون آسمان را بشكافند . ( صو )
( 11 ) و چون كوهها از بن بركنند . ( صو )
( 12 ) و چون پيغامبران را وعده پديد كنند . ( صو )