بدهد آن آن را كه خواهد ، و خداى عزّ و جلّ خداوند فضل بزرگ است « 1 »
22 - نه رسد از مصيبتى « 2 » اندر زمين و نه اندر تنهاى شما مگر كتابى « 3 » از پيش كه بيافريدم آن ، كه آن بر خداى عزّ و جلّ آسانست
23 - تا نه تحسّر خوريد بر آنچه بشد « 4 » از شما و نه شاد شويد بدانچه داد « 5 » شما را ، و خداى نه دوست دارد هر كژ روندهاى را خويشتن ستاى « 6 »
24 - و آن كسها كه بخيلى مىكنند و مىفرمايند مردمان را ببخيلى ، و آنك برگردد « 7 » كه خداى عزّ و جلّ او بى نياز است و ستوده
25 - و بدرستى كه بفرستاديم پيغامبران ما بروشنىها ، و بفرستاديم با ايشان كتاب « 8 » و ترازو تا بيستند مردمان براستى و داد ، و فرو فرستاديم آهن اندران چيزى « 9 » سخت و منفعتها مردمان را ، و داند خداى عزّ و جلّ آنك نصرت كند او را و پيغامبر او را بنهانى ، كه خداى با قوّت است و بىهمتا
26 - و بدرستى كه بفرستاديم نوح را و ابراهيم را و كرديم اندر فرزندان ايشان پيغامبرى و كتاب ، و از ايشان « 10 » راه يافته و بسيارى از ايشان تباه راهانند
هامش
( 1 ) افزونى است بزرگ . ( صو )
( 2 ) نرسيد هيچ كارى اندهگين . ( صو )
( 3 ) اندر نامه نبشت است ، يعنى لوح المحفوظ . ( صو )
( 4 ) تا نخوريد انده بر آنچه بشود .
( صو )
( 5 ) بدهد . ( صو )
( 6 ) هر خرامنده نازنده . ( صو ) فخور [ رجوع شود بآيهء دهم از سورهء هود ص 707 ]
( 7 ) آن كسها كه سفلگى كنند و بفرمايند مردمان را بسفلگى و هر كه روى بگرداند . ( صو )
( 8 ) پيغامبران خويش را بحجتها ، و فرو فرستاديم با ايشان نامه . ( صو )
( 9 ) نيروى . ( صو )
( 10 ) از ايشان بود . ( صو )