برادرم ، و از زنان ، فاطمه مادرم را با خود برد . پس ما اهل بيت او و گوشت و خون او و نفس او هستيم ، ما از اوييم و او از ماست . »
3 . رازى در تفسير آيهء شريفهء :
« وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ . . .
وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى وَ عِيسى »
« 1 »
بعد از بيان اين كه آيهء فوق بر فرزندى حسنين عليهما السّلام دلالت دارد ، مىگويد :
« گويند : ابو جعفر باقر در نزد حجاج بن يوسف به اين آيه استدلال كرد . » « 2 »
4 . امير المؤمنين عليه السّلام در روز شورا بر اعضاى آن استدلال كرد كه خداى متعال او را نفس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و فرزندانش را فرزندان او و زنش را زن او قرار داده است « 3 » .
5 . شعبى گويد :
نزد حجاج بودم كه يحيى بن يعمر ، فقيه خراسان ، را از بلخ - در حالى كه با آهن بسته شده بود - به پيش او آوردند . حجاج به وى گفت : تو مىگويى حسن و حسين فرزندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هستند ؟ گفت : بلى . حجاج گفت : بايد دليل آن را به طور روشن و آشكار از كتاب خدا برايم بياورى ، و گرنه اعضاى بدنت را يكى يكى قطع خواهم كرد . گفت : اى حجاج ! آن را به طور واضح و آشكار از كتاب خدا مىآورم . شعبى گويد : از جرأت يحيى كه گفت : « اى حجاج » تعجب كردم .
حجاج گفت : اين آيه را برايم نياورى كه مىگويد :
نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ
. گفت : آن را به طور واضح و آشكار از كتاب خدا مىآورم و آن ، اين آيه است كه مىفرمايد :
« وَ نُوحاً هَدَيْنا مِنْ قَبْلُ ، وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ . . .
وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى وَ عِيسى »
.
هامش
( 1 ) . انعام ( 6 ) آيهء 84 و 85 .
( 2 ) . تفسير رازى ، ج 13 ، ص 66 ؛ فضائل الخمسه ، ج 1 ، ص 247 ، ( نقل از : رازى ) .
( 3 ) . ينابيع الموده ، ص 266 ، نقل از : دارقطنى و الصواعق المحرقه ، ص 154 ؛ فضائل الخمسه ، ج 1 ، ص 250 ؛ حياة امير المؤمنين ، ص 205 ، ( نقل از : الصواعق المحرقه ) .