تحصيل علم و فقاهت به مثابهاى است كه در مذهب عليّه اماميه نزديك به سرحدّ اجتهاد رسيده از غايت علوم عقلى و نقلى معتقد احكام اسلام و مرجع علماى واجب الاحترام گرديده فصاحت بيان و طلاقت لسان آن حضرت از درجهء توصيف بلندتر است و نهايت ديندارى و پرهيزكارىاش نزد اكابر و اصاغر بشر امرى مقرر . از جمله مؤلّفات بلاغت سماتش حاشيهء الفيه و رسالهء جعفريه در ميان طوايف انام مشهور است و در تاريخ مذكور ( 930 ) حدود بغداد و نجف از طلعت خورشيد خاصيتش فايض النور .
مؤلف گويد : كلام خواندمير بيرون از تأمل نمىباشد زيرا نام شريف آن جناب شيخ على بن عبد العالى است نه علاء الدّين عبد العالى « 1 » .
يادآورى مىشود : شيخ على كركى غير از شيخ زين الدّين على است كه در روزگار دورمش خان سالار ميرزا به هرات رفت و در آنجا ساليان چندى به سمت داورى برقرار بود ، سپس به اتفاق سيد نعمت اللّه حلّى از هرات به عربستان كوچ كرد و دليل بر غيريت آن است كه خواندمير براى شيخ زين الدّين على ترجمه مستقلى ايراد نموده است . به آن كتاب مراجعه شود « 2 » .
ملا نظام الدّين در نظام الاقوال گويد : على بن حسين بن عبد العالى كركى عاملى كه كنيهء او ابو الحسن بوده - خداى تعالى جايگاه او را از ابر رحمتش سيراب سازد و او را با ائمه كرام عليهم السّلام محشور فرمايد - از مشايخ متأخرين ما - رضوان اللّه عليهم - نادرهء زمان
هامش
( 1 ) - عبارات بالا عين جملاتى است كه در حبيب السير آمده و در آن كتاب چنانچه نوشتيم وى را به عنوان علاء الدّين على بن عبد العالى معرفى كرده است . گويا نسخهء مؤلف خالى از نام على بوده است و اين كتابها را اضافه داشته : رساله غيبت حاشيهء قواعد ، حاشيهء ارشاد علّامه حلّى ، حاشيهء مختصر النافع و شرايع و غير اينها - م .
( 2 ) - به مناسبت شيخ زين الدّين على مىنويسد : قدوه اشراف علماى عرب و جامع اصناف فضل و ادب است . آن جناب در ماههاى سال 928 به هرات رفت و منظور نظر نواب نامدار قرار گرفت و به منصب شيخ اسلامى منصوب گرديد . پس از دو سال به ديار عرب رفت و ذيل سيد نعمة اللّه حلّى نوشته كه در سلك اجلّهء سادات علما انتظام دارد . در اواخر سال 929 به هرات رفت ، چندگاهى در مصاحبت شيخ زين الدّين على به سر برد و همراه آن جناب روى به عربستان آورد - م .