عمل نمايند و براى هركسى كه بخواهند بازگو كنند . از خدا مىخواهم تا از لغزش من درگذرد و از من عفو فرمايد تا آنجا كه نوشته است تاريخ آن اجازه سال 734 هجرى در محل بغداد بوده و اين تاريخ سه سال پيش از وفاتش اتفاق افتاده است « 1 » .
يادآورى مىشود : شيخ حسين بن عبد الصمد پدر شيخ بهايى در يكى از رسالههايش مىنويسد شيخ على محقق كركى شهيد گرديده است و خود شيخ حسين به اين نظريه كه خالى از تأمل و دقت نبوده است داناتر مىباشد « 2 » .
محقق كركى شاگردان زيادى از عرب و عجم ، در جبل عامل و عراق و ايران داشت كه نام و نشان آنها بدين خلاصه ايراد مىشود .
سيد امير محمد بن ابى طالب استرآبادى حسينى موسوى اين عالم كتاب جعفريه را شرح كرده است و كتاب نفحات اللاهوت محقق را به فارسى ترجمه كرده است .
ديگرى سيّد شرف الدّين على استرآبادى نجفى كه اين بزرگوار هم رسالهء جعفريه
هامش
( 1 ) - صورت اين اجازه در مجلد اجازات بحار آمده و تاريخ آن نه روز مانده از ماه جمادى الآخر سال 934 هجرى بوده است و سال 734 كه در بالا آمده است اشتباه از تسعمائه به سبعمائه مىباشد . سال وفات او چنانچه خواهد آمد 937 هجرى است و پس از اين به اختلافى كه وجود دارد اشاره مىشود - م .
( 2 ) - دربارهء شهادت او اختلاف است . از قول شيخ حسين چنانچه در بالا آمده نقل شده كه محقق به وسيلهء سمى كه از سوى يكى از اركان دولت به وى خورانيده شد به شهادت رسيد . ابن عودى در رساله شهيديه مىنويسد : شيخ على بن عبد العالى كركى مترجم حاضر در 12 ذيحجه سال 945 هجرى در نجف اشرف مسموم گرديده است . مؤلف تكملة اظهار داشته مؤيد مسموميت وى همان كينهاى بوده كه گروهى از اعيان رجال دولت و حكما و قضات با وى داشتهاند . روضات الجنات مىنويسد : متأسفانه موضوع شهادت محقّق از گفتار هيچيك از اصحاب استفاده نمىشود و در هيچيك از آثار مدوّنه بدان اشاره نشده است و هرگاه شهادت وى حقيقت مىداشت بايد نقل مىشد و اگر نقل مىشد بايد شهرتى پيدا مىكرد و اگر مشهور بود مستور نمىماند . در پاسخ روضات اظهار شده است هرگاه هزار تن از مؤلفان شهادت او را انكار كنند اهميت گفته هيچيك از آنان به پايه وثاقت شيخ حسين بن عبد الصمد كه در عصر خود به پايه زرارة بن اعين و محمد بن مسلم بوده است نمىرسد و قول او كه وى را از شهدا معرفى كرده است درست و بجا خواهد بود - م .