ثانى از وى نيز اجازه داشته است .
و بطورىكه از سند برخى از احراز كه سيد داماد قدّس سرّه داشته و از ائمه معصومين روايت نموده است استفاده مىشود سيد داماد در ملاقاتى كه با سيد نور الدّين در مشهد مقدس رضوى عليه السّلام داشته است از وى به اخذ اجازه نايل آمده است .
محقق داماد در صدر احراز مذكوره مىنويسد : از طريق ديگر روايت مىكنم از سيّد ثقه ثبت كه در فنون فقهى مورد توجه اعلام و در بخش حديث بزرگ محدثان صاحب احترام است على بن ابى الحسن عاملى رحمة اللّه تعالى عليه و اين روايت در سال 988 هجرى در مشهد سيدنا و مولانا ابو الحسن الرضا صلوات اللّه و تسليماته عليه در سناباد طوس اتفاق افتاده و روايت ما از او به طريق قرائت و سماع و اجازه بوده است و او از زين اصحاب متأخرين زين الدّين احمد بن على بن احمد بن محمد بن على بن جمال الدّين بن تقى الدّين بن صالح بن شرف عاملى رفع اللّه درجته فى اعلى مقامات الشهداء و الصديقين .
ظاهر مطلب از نظر من آن است كه مترجم حاضر بدون شبهه پدر سيد محمد صاحب مدارك است و خود او داماد شهيد ثانى است ، هرچند شيخ معاصر ايّده اللّه به اين موضوع اشاره نكرده است . بعيد نيست سيد داماد با وى ملاقات كرده باشد ، زيرا هر دو معاصر با يكديگر بودهاند . بويژه كه روايت سيد داماد از وى در آغاز عمر سيد داماد بوده است و خود او در بخشى از كتابهايش تصريح كرده در اوان بلوغش به مشهد مقدس رضوى مشرف شده است .
يادآورى مىكنم از قرائن ظاهرى به دست مىآيد : مترجم حاضر همان سيد نور الدّين على بن حسين بن ابى الحسن موسوى عاملى جبعى است كه در آينده به نام و نشان او اشاره مىشود ، زيرا اين بزرگوار با مترجم حاضر در بسيارى از آنچه يادآورى شد و همچنين در اتحاد عصر با يكديگر متحد بودهاند و انتساب به جد هم شايع بوده است .
مع الاسف ، شيخ معاصر به تعدد اين دو شخص معتقد بوده است بههمينجهت دو ترجمه از جهت آنها قرار داده است و ما ازاينپس در ترجمه سيد نور الدّين به تحقيق قول اشاره خواهيم كرد .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 393
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٣٩٣