اربلى بشمار مىرود و اربلى روايت كتاب كشف الغمه خودش را به وى اجازت داده است . بعضى او را از فرزندان شهيد اول بشمار آوردهاند « 1 » .
مؤلف گويد : اين پندار به جهاتى نادرست است ؛ اولا ، فرزندان شهيد سالها پس از او مىزيستند و على بن عيسى كه ابن مكى از او روايت مىكرده از شاگردان رضى الدّين على بن طاوس و امثال او بوده است . ثانيا ، كشف الغمه در سال 687 ه . تأليف شده و فرزند شهيد نزديك به سال هشتصد هجرى زندگى مىكرده است . ثالثا ، براى شهيد فرزندى بدين نام و نشان سراغ نداريم .
شيخ ابو سعد عبد الله بن محمد بن هبة اللّه بن ابى عمرون
از بزرگان متأخران اصحاب ما بوده است از آثار او كتاب الانتصاف در فقه و سيرة الشهيد فى بعض استجازة الصلاة عن الميت كه كتاب اخير به وى نسبت داده شده است و از آن كتاب نقل شده است كه وى مانند برخى علماى ديگر نماز استيجارى از ميت را جايز نمىداند .
قاضى عبد اللّه بن محمود بن بلدجى
شيخ معاصر در امل الآمل گويد : وى فاضلى بزرگوار بوده مراتب علمى را از سيد غياث الدّين عبد الكريم بن طاوس كسب كرده و از او روايت مىكرده است « 2 » .
مؤلف گويد : در اسم جد قاضى اختلاف است و چگونگى اين اختلاف ضبط نشده است . بهطورىكه در نسخهء شيخ معاصر ( ابن بلدجى ) و در اجازهاى كه شهيد به ابن خازن حائرى داده است ( ابن الرجى ) و در اجازهء شيخ حسين بن على بن حماد واسطى كه به شيخ نجم الدّين خضر بن محمد بن نعيم مطارآبادى داده ( ابن بلوجى ) آمده است شهيد در اجازهء يادشده مىنويسد كتاب نهج البلاغة را از عدهء زيادى از علما روايت مىكنم از آن جمله از
هامش
( 1 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 164 .
( 2 ) - همان مأخذ ، ج 2 ، ص 164 .