بحث ما بوده است و صورت خطش بر پشت كتاب مزبور بدين مضمون است : اين كتاب را عبد الكريم بن على بن يحيى به بيع صحيح شرعى ابتياع نموده و پس از آن به شرح نسب خود بطورىكه نوشتيم ، پرداخته و تاريخ آن يادداشت سال 705 هجرى بوده است .
يادآورى مىشود پيش از اين شرح حال سيد غياث الدّين عبد الكريم بن عبد الحميد حسينى نجفى را نوشتيم . ممكن است سيد عبد الكريم مورد بحث ما همان غياث الدّين يا يكى از بستگان او بوده باشد .
و همچنين پيش از اين ، نام و نسب سيد جلال الدّين عبد الحميد بن عبد اللّه التقى الحسينى نسابه و شرح حال سيد جلال الدّين عبد الحميد بن عبد الحميد علوى و شرح حال سيد عبد الحميد حسينى نجفى و نزديكان ايشان را ذكر كرديم و ظاهرا همگى آنها از نزديكان او مىباشند .
و پس از اين نام و نشان سيد على بن عبد الكريم بن على بن محمد بن على بن عبد الحميد حسينى نجفى را متذكر خواهيم شد و محتمل است كه بگوييم اين شخص فرزند سيد عبد الكريم مورد بحث ماست ليكن اين احتمال خالى از اشكال نخواهد بود .
يادآورى مىشود كه شخصيت مورد بحث فرزند و نوادهاى هم داشته است ، ليكن در حال حاضر نمىدانم اين دو تن از علما بودهاند يا خير و من خود بر پشت كتاب الملاحم مذكور پس از خط يادشده كه والدش نوشته بود چنين يافتم : اين كتاب در سال 750 هجرى در ملك فرزندش عبد الرحيم بن عبد الكريم بن محمد بن على بن عبد الحميد نسّابه قرار گرفت .
و نوادهاش نوشته است : اين كتاب به ملك فرزندش لطف اللّه بن عبد الحميد حسينى غفر له قرار يافت .
اين دو خط نبشته ، براى انتساب اين دو تن به شخصيت مورد بحث ما خالى از اشكال نيست ، زيرا عبد الرحيم برخى از انسابش را به اختصار ذكر نموده است .
در صورتى كه نسبى را كه عبد الرحيم ارائه داده است درست باشد ، بايد اسم يحيى كه در آغاز معرفى شخصيت مورد بحث ما آمده است ، درست نباشد و همچنين سيد لطف اللّه در ذكر نسبش كمال اختصار را مرعى داشته است و تنها به نام جد اعلايش كه
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 222
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٢٢٢