دانستهاند ، وى داماد سلطان هم نبوده است .
يادآورى مىشود كه عبد العالى معاصر با ميرزا مخدوم شريفى سنّى مؤلف كتاب نواقض الروافض است و با يكديگر مناظرات و مباحثاتى راجع به امامت و امثال آن داشتهاند .
عبد العالى در سال 993 هجرى درگذشت و در مادهء تاريخش گفته شد ( ابن مقتداى شيعه « 1 » ) چنانچه در مادهء تاريخ پدرش گفته شده بود ( مقتداى شيعه 940 ) .
عبد العالى علاوه بر آثارى كه از وى ياد كرديم بر تعدادى از كتابها و رسالهها حواشى نوشته ، كه از جمله تعليقاتى است كه بر رسالهء شيخ على بن هلال كركى عاملى شاگرد پدرش مرقوم داشته است ؛ اين حواشى بر بخش طهارت بوده كه مطالب ارزشمندى را متذكر گرديده است و من آن رساله را همراه با همان تعليقات در اردبيل در نسخهاى كهن ديدهام و در نزد ما نيز نسخهاى از آن رساله به انضمام همان تعليقات موجود است .
از رسالهء فارسى شرح حال شيخ بهائى ، تأليف [ . . . ؟ ] يكى از شاگردان شيخ بهائى چنين استنباط مىشود پس از آنكه اسماعيل ميرزاى صفوى به جاى پدرش شاهتهماسب به تخت سلطنت نشست و شهرهاى ايران را به تصرف خود درآورد . به خاطر علاقهمندى به آيين تسنن ، درصدد برآمد تا شيخ عبد العالى كركى و امير سيد حسين كركى را كه در قزوين مىزيستند مسموم كند . شيخ عبد العالى پس از اطلاع اين موضوع ، از قزوين به همدان رفت و از حيلهگرى او رهايى يافت ، ليكن امير سيد حسين با تشويش خاطر و با ناراحتى در قزوين ماندگار شد تا هنگامى كه امير اسماعيل در قزوين مرد و به جايگاه اصلى خويش رسيد « 2 » .
هامش
( 1 ) - در اعيان الشيعة ، ج 8 ، ص 17 آمده است : شيخ عبد العالى - كه او را به لقب تاج الدّين ابو محمد معرفى كرده است - در شب جمعه 19 ذيقعدهء سال 926 متولد و در سال 993 ه . درگذشته است و در زاويهء منسوب به حضرت سجاد ( ع ) در اصفهان مدفون شده است پس از سى سال ، باقيماندهء جسد او و شيخ فقيه على بن هلال كركى را به مشهد مقدس رضوى برده ، و در دارالسيادهء مباركه مدفون ساختند - م .
( 2 ) - ميرزا معصوم در تاريخ سلاطين صفويه مىنويسد : امير اسماعيلزادهء 944 ه . در 27 -