ابن الكوفى ( مرادش نجاشى صاحب رجال معروف است ) در بغداد در آخر ماه ربيع الاول سال 422 هجرى .
نجاشى ، دانشورى باابهت و ثقهاى صدوق بود و مخالف و موافق ، او را به راستگويى مىشناسند . گفت خبر داد مرا حسن بن محمّد بن جعفر تميمى به قراءتى كه بر او داشتم گفت ، حكايت كرد براى من ابو الوفاء شيرازى كه دوست من بود ، گرفتار كرد مرا ابو على عباسى ، كارگزار كرمان تا به آخر .
و همچنين ، از كتاب يادشده به دست مىآيد كه از گروهى ، روايت مىكند از آن جمله ، ابو يعلى محمّد بن حسن بن حمزه جعفرى و شيخ طوسى و ابو الفرج مظفر بن على بن حمدان قزوينى ، از شيخ مفيد رضى اللّه عنه .
و باز روايت مىكند از شيخ ابو عبد اللّه حسن بن حسين بن بابويه ، برادرزاده شيخ صدوق و جد شيخ منتجب الدّين ، مؤلف فهرست .
و باز روايت مىكند از شيخ ابو الحسن محمّد بن حسين فتال به نقل از قبس المصباح كه گفته است : حديث كرد مرا مسجد خدائين بغداد ، در محل كرخ ، ماه رجب در سال 442 هجرى . گفت : حديث كرد ما را شيخ ابو الفضل محمّد بن عبد اللّه پهلوان بن همام بن مطلب شيبانى ، روز شنبه نهم ماه ربيع الاول سال 386 هجرى در شرقيه ، گفت : در منزل ابو العباس احمد بن كشمر و از خود او شنيدم تا به آخر .
آثار او به طورى كه خود او در قبس المصباح اظهار داشته ، تأليفات زير است : كتاب التبيان فى عمل شهر رمضان اين كتاب را در اوّل باب سوم ، از قبس نام برده است . كتاب نهج المسالك الى معرفة المناسك اين كتاب را كه
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 644
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٦٤٤