شيخ سديد الدّين سالم بن عزيزه
اين شخص همان شيخ سديد الدّين سالم بن محفوظ بن عزيزة بن وشاح سوراوى حلى است كه ذيلا آورده مىشود و احتمال تعدد نابجاست .
شيخ سديد الدّين سالم بن محفوظ بن عزيزة بن وشاح سوراوى حلى
امل الآمل 2 / 124 گويد : سديد الدّين ، عالمى فقيه و فاضل بود . آثارى داشته ، كه علامه حلى به توسط پدرش آنها از وى روايت مىكرده است و از آن جمله است : كتاب المنهاج در كلام و امثال آن از آثار ديگر و همين كتاب را فاضل مقداد در شرح نهج المسترشدين علامه ، ياد كرده است .
و همين كتاب را نيز شيخ على بن محمّد بن يونس بياضى در يكى از آثارش به وى نسبت داده است .
مؤلف گويد : ازاينپس به نام : شيخ شمس الدّين محفوظ بن وشاح بن محمّد ، كه در عصر محقق حلى مىزيسته است ، اشاره خواهد شد و خواهيم گفت كه به دنبال درگذشت او ، ابن داود و گروه ديگر چكامههايى در سوگ او سرودهاند و ظاهر آن است كه شمس الدّين محفوظ ، از خويشاوندان سديد الدّين بوده است و پدر سديد الدّين نبوده است . و هرگاه چنان باشد بايد اسم پدر سيد الدّين و نام جد اعلايش ، از نسب او ساقط شده باشد زيرا ، علامه كه معاصر با ابن داود ، و او هم معاصر با شيخ محفوظ بوده است ، چگونه ممكن است به توسط پدرش از پدر او روايت كرده باشد ؟
شهيد اوّل ، در يكى از اسانيد احاديث اربعينش مىنويسد : سيد على بن طاوس ، به توسط شيخ امام علامه رئيس متكلمان سالم بن محفوظ بن عزيزه حلى ، از شيخ نجيب الدّين يحيى بن سعيد اكبر ، از شيخ عربى بن