امير روح اللّه بن آميرزا شرف بن قاضى جهان حسينى قزوينى سيفى
تاريخ عالمآرا گويد : نامبرده از سادات بزرگ حسينى شيعه در قزوين است .
اوصاف حميده مادر و جدش ، بسيار مشهور و مستغنى از بيان است ، آثار جلالت و ابهت و نجابت از ناحيه احوال و اخلاق شايسته و اطوار پسنديدهء او در ميان بزرگان و اعيان معروف است . او خود به حليه فضل و دانش و به وفور قابليت و استعداد موصوف است .
سيفى ، پس از تكميل علوم متداول ، اشتياق به فراگيرى علم طب و تبحر در آن را پيدا كرد . و بالاخره در اين رشته مهارت يافت و هرچند ، كمتر به مداواى بيماران مىپرداخت ، در عين حال تصرفاتى كه در مداواى علتها و بيمارىها از خود بروز مىداد ، مورد پسند خواص از طبيبان قرار مىگرفت .
اين بود كه حداكثر طبيبزادگان قزوين علم طب را از وى فرا مىگرفتند و به شاگردى او مباهات مىكردند .
سيفى خط نستعليق را در نهايت زيبايى مىنگاشت .
سيفى در آغاز جوانى در قزوين در زمان سلطان محمّد خدابنده صفوى درگذشت « 1 » .
هامش
مىكرد كه از اصل آن اطلاع داشته باشد و حافظهاى قوى داشت چنانكه مىگفت ، سخنى را تا به حال از آنچه شنيدهام از خاطر نبردهام ابن زريك بر وى احترام مىكرده و مىگفته اينكه گفتهاند پشت حام ( فرزند سياه چهره نوح ) بهجز از لقمان و بلال ديگرى به عظمت نرسيده من ابو ريحان را سومين آنها بشمار مىآورم . ابو ريحان حدود 560 يا 550 هجرى درگذشته است . ضمنا شرح حال جناب زيد پس از ابو محمّد ريحان اللّه كه ويژه حرف « راء » است آورده شده است لكن ما براى تناسب مقام در باب زا ترجمه كردهايم - م .
( 1 ) - ممكن است ميرزا محمّد حسين عماد الكتاب يا عماد سيفى قزوينى كه از خطاطان معروف روزگار ما بوده و در سال 1355 هجرى وفات يافته است ، از همان خاندان باشد .