مؤلف گويد : از كتابهاى اصحاب ما از جمله ، مناقب ابن شهرآشوب و نخب المناقب حسن بن جبير به دست مىآيد ، ابو مسلم خولانى در جنگ صفين همراه با لشكر معاويه بود و با حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مىجنگيد .
از اوايل كتاب المسترشد شيخ پيشين محمّد بن جرير بن رستم طبرى امامى استفاده مىشود ، عدهاى از كوفىها كه عليه امير المؤمنين عليه السّلام زبان به طعنه گشاده بودند ، مسروق بن اجدع همدانى و عامر شعبى و ابو حنيفه نعمان بن ثابت بودهاند .
و در آن كتاب گويد ، از جمله فقهاى عامه ، مسروق بن اجدع همدانى و مره همدانى است . اين دو تن حاضر نشدند در جنگ صفين در لشكر حضرت مولا عليه السّلام شركت كنند . و عطيه خود را از حضرت مولا عليه السّلام گرفتند و به قزوين رفتند .
مسروق ، دهمين نفرى بود كه در پى همدستان عبيد اللّه زياد حركت مىكرد . و سفارش كرد ، پس از آنكه مرد ، او را در گورستان يهوديان خاك كنند .
راوىها گويند : همواره لعنت خدا بر مردگان آن گورستان فرود مىآيد و به منظور اينكه مردم زنده ، به لعنت آنها ، دچار نگردند گورهاى آنها را سوزانيدند . و مسروق با توجه به اين منظور ، سفارش كرده بود ، او را در آنجا دفن كنند بنابراين ، پيشآمد ناراحتكنندهترى كه از دفن او در آنجا بهوجود آمده بود ، بدتر و ننگآورتر از مخالفتى بود كه انجام داده بود .
او مىگفت ، مرا به آن جهت در آن گورستان دفن كنيد تا در حالى سر از خاك بردارم ، در ميان مردان آنجا مؤمنى به خدا و رسول وجود نداشته باشد .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 415
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٤١٥