از شاگردان او ، ملا محمّد تنكابنى گيلانى معاصر ، و حكيم محمّد حسين قمى و برادرش حكيم محمّد سعيد قمى و سيد امير قوام الدّين محمّد اصفهانى و ملا محمّد شفيع اصفهانى و امثال ايشانند .
از آثار ملا رجبعلى ، رساله پارسى است در « اشتراك لفظى وجود ميان ذات و صفات بارى » .
از شاگردان يادشده ، شرح حال ملا محمّد را پس از اين متذكر خواهيم شد .
و اما حكيم محمّد حسين ، در روزگار شاهعباس دوم مىزيسته و طبيب ماهرى بوده است . رياست اطباى آن روزگار را به عهده داشته و در پيشگاه شاهعباس از اهميت فوقالعادهاى برخوردار بوده است وى ، نديم و همنشين او به شمار مىآمده است . پس از مرگ شاهعباس از رياست اطبا معزول و موظف شد تا در قم زيست كند . پس از آن به اصفهان خوانده شد و پس از گذشت چند سال از آغاز سلطنت شاه سليمان صفوى كه پادشاه روزگار ما بوده است ، به طبابت حرمسراى وى منصوب شد و بدان سمت باقى بود تا در اصفهان درگذشت .
از آثار او « تفسيرى است بر قرآن كريم » كه به پارسى نگاشته است و نزديك به چهل هزار بيت مىباشد .
حكيم محمّد حسين مانند اساتيدش تمايل فراوانى به حكمت و تصوف داشت . اما ، حكيم محمّد سعيد برادر حكيم محمّد حسين مانند برادرش در پيشگاه ، شاهعباس از موقعيت ويژهاى برخوردار بود و پس از مرگ آن پادشاه ، با وى همان گونه رفتار كردند كه با برادرش ، با اين تفاوت كه او همچنان در قم ماندگار شد تا وفات يافت .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 403
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٤٠٣