ملا رجبعلى ، در پيشگاه شاهعباس ثانى از كمال احترام برخوردار بود « 1 » و مردى عالىمقام و بلندآوازه گرديد شاه به ديدار او مىرفت و ، به احوال او مىپرداخت ، و بزرگان و اميران هم دلبستگى به او نشان مىدادند .
ملا رجبعلى ، در مسائل فلسفى ، آرا و مقالات ويژهاى داشت از جمله ، معتقد بود كه وجود ، مشترك لفظى است ما بين صفات و ذات بارى تعالى .
و شاگردان بافضيلتى از محضر او بهرهور گرديدهاند .
ملا رجبعلى ، در علوم منطقى و طبيعى و الهى مهارت داشت و نمىتوانست مطالب خويش را به عبارات عربى بنگارد و به همين مناسبت يكى از شاگردانش تقريرات او را به زبان عربى در رسالههاى خود آورده است « 2 » .
هامش
( 1 ) - ملا طاهر وحيد در عباسنامه مىنويسد : به مقتضاى رعايت اصناف رعيت مانند امر او اعيان متوجه نوازش فقرا و درويشان ، مىگرديد بنابراين ، در اين وقت منزل پيشواى سالكين و محيى مراسم حكماء متألهين ملا رجبعلى تبريزى و رمزشناس مصالح و مفاسد درويش محمّد صالح لبنانى را به نور قدوم سعادت لزوم رشك باغ جنان و روضه رضوان فرمودند .
نصرآبادى مىنويسد : شاهعباس براثر ارادتى كه به او داشته خانهاى در شمسآباد كه بيرون از اصفهان است براى او خريدارى كرد و سال 1070 هجرى درگذشت - م .
( 2 ) - نصرآبادى مىنويسد : ملا رجبعلى طبع شعر هم داشته و واحد تخلص مىكرده است نمونهاى از اشعار اوست :واحد كه به كوى دوست منزل دارد * غم نيست اگر غم تو در دل دارد
پيوسته به تعمير بدن مشغول است * بيچاره هميشه دست در گل دارداين رباعى كه جمع ميان عناصر اربعه شده از اوست :واحد كه چو آتش به برت مىگردد * گر خاك شود خاك درت مىگردد
گر آب شود روان بهسوى تو شود * ور باد شود گرد سرت مىگردد- م .