مؤلف گويد : جبعى از علما متبحر نبوده است ، و ما بقىِ نسبش در شرح حال شهيد ثانى ذكر مىشود .
شيخ عزّ الدّين حسين بن على بن محمّد بن سودون شامى عاملى ميسى ( تيسى )
ابن سودون ، فاضلى عالم و فقيهى جليل القدر بود ، در استرآباد از آثار او حاشيه شرح الفيه ، شهيد را ديدم كه خط شريفش همراه با اجازهاش بر آن نوشته شده بود و در آن اجازه ، به نسب خود كه ما در آغاز اين ترجمه ذكر كرديم ، اشاره نموده است .
حاشيه مزبور در كمال خوبى است ، و بلكه مىتوان آن را شرح استدلالى ، بر آن رساله دانست . و در آخر آن رساله ، به خط مؤلف چنين نوشته شده است ، بنده نيازمند ، حسين بن على بن سودون عاملى ، در دههء آخر جمادى الآخر سال 974 هجرى قمرى از تأليف اين رساله آسوده خاطر شده است .
مؤلف گويد : با توجه به تاريخ مذكور ، عزّ الدّين از معاصران شهيد ثانى بوده است .
سيد علاء الدّين حسين بن على بن مهدى حسينى
وى ، از بزرگان سادات دانشوران بوده ، و به طورى كه از كتاب مناهج النهج قطب الدّين كيدرى به دست مىآيد ، سيد از مشايخ قطب الدّين بود و قطب الدّين هم مطابق آنچه از وى نقل مىكنيم ، از وى در آن كتاب ستايش نموده است .
سيد علاء الدّين - در هفدهم شوال سال 593 هجرى ، در شهر موصل - از شيخ اجل كافى الدّين ابو الحسن ، على بن محمد بن ابو نزار شرفيه واسطى ، و