كرفس مدر بوده براي ضعف عمومى وعوارض ناشى از مالاريا
مصرف مىشود
داراى اسانس بنام آپيولين مىباشد .
كرفس نزد يونانيان قديم به سبزى ماه معروف وآن را
آرامبخش اعصاب ودرمان درد دندان دانسته برگ خشك آن را
روى محل درد مىگذاشتند .
كرفس خام وپياز وآب ليمو در زكام مؤثر است مخصوصا
اگر چند روز سالاد كرفس خورده واز نشاسته پرهيز شود . آب
كرفس هم در رفع گرفتگى صدا به شرط آنكه مواد نشاسته اى با
آن خورده نشود ودر عوض با آب كرفس پياز ميل شود مؤثر مىباشد
واگر بجاى پياز آب ليمو اضافه شود وغرغره نمايند در گلو درد
وورم لوزها اثر مينمايند .
خوردن آب كرفس با كمي آب ليمو سه تا چهار بار در روز
در آستم به شرط تنفس وتهويه خوب مؤثر مىباشد .
خوردن كرفس وضماد كرفس رنگ هاى پريده را اصلاح مىكند .
مخلوط آب كرفس وپياز وسير وآب ليمو ترش وروغن زيتون
براي قولنج هاى كليوى مؤثر بوده ومدر است .
دردهائى كه به علت زياد شدن أسيد اوريك در نقاط بدن بوجود
مىآيد باضماد ( مخلوط كرفس وآرد برنج ) تسكين مىيابد
وخوردن مخلوط بايد كه در قولنج مؤثر است در دردهاى رماتيسمى
اثر مىكند وبراي نقرسى ها نافع است .
برگ كرفس وساقه متورم كرفس پخته ومصرف مىشود
وخام آن هضمش بسيار سخت وپختهاش سهل مىباشد به اشخاص در
طب اسلامى ( فارسي ) — صفحة 399
مساهمون: مصطفى نوراني اردبيلي
ص٣٩٩