گاتهاى 32 مىخوانيم : ( اهورامزد نفرين مىكند بكسى كه چارپايان را بكشد . )
در روايات پارسيان آمده كه : زردشت باشير وگياه تغذيه مىنموده . ايرانيان
باستانى از پليدى وآلودگى خوراك حيواني پرهيز ميكردهاند .
در كتاب دبستان نوشته : ( اما نشده كه يزدانيان بزرگ ، دهان به گوشت آلايند ،
چه گوشت خوردن صفت انساني نيست ، چه هرگاه بقصد خورد خويش كشد سبعيت در
طبيعت نشيند وأين غذا نيز آورندهء درندگى است . )
دو قانون گذارى كه پس از زردشت آمدند : مزدك ومانى ، مانند بودائيان خوردن
گوشت را قدغن مىنمايند . پيروان فيثاغورث از انجير وسبزيها وميوه وعسل ونان
زندگانى ميكردهاند . خود فيثاغورث كه بسن صد سالگى مرد ، در باب گوشتخوارى
گفته : ( بترسيد اى ميرندگان كه خودتان را بچنين خوراك چركينى آلوده سازيد . )
هوراس نقل مىكند كه : ( ارفه ) براي آرام كردن طبيعت درندهء يونانيان قديم
استعمال گوشت را منع نمود .
حضرت أمير المؤمنين ( ع ) كه زندگانى رياضت مندانه مىنموده راجع بگوشت -
خوارى مىفرمايد : ( لا تجعلوا بطونكم مقابر الحيوانات . )
در اسلام بسيارى از طريقت هاى متصوفين وعرفا ، گياهخوار بودهاند .
پزشك نامدار أبو علي سينا مريد گياهخوارى بوده ودر كتاب هاى خودش مضار
گوشت را بيان مىنمايد وگفته : حذر كنيد از خوردن گوشت جانوران همچنين
نجم الدين رازي در ( مرصاد العباد ) نوشته از گوشت بسيار احتراز كنيد ونظريات خود را
شرح مىدهد .
( سنك ) كه يكى از فلاسفهء بزرگ بود ه است بر ضد استعمال گوشت مطالب مهمى
مينويسد كه مختصر آن اينست :
1 - هيچ چيز آنقدر طبيعي نيست مگر تنفرى كه از خوردن گوشت حيوانات
بما دست ميدهد .
2 - اگر آدميان أولية باين كار تن در دادند از روى ناچارى فوق العادة بوده است .
الطب الكبير يا فرشته نجات ( فارسي ) — صفحة 189
مساهمون: محمد سرور الدين
ص١٨٩