چه اشخاصى عمرشان طولانى است
در صحنهء زندگانى اشخاص بدو دسته متمايز قسمت مىشوند :
دسته أول - كساني هستند كه همه چيز مىخورند يعنى از هيچ غذائى روگردان
نيستند ، به تمام غذاها ناخنك ميزنند ، باصطلاح بندهء شاكر خدا هستند به همه چيز دهن
ميزنند وهر غذائى را دوست دارند . شايد آنها را دله بدانيد واز اينكه گاهگاهى با
فقراء هم غذا مىشوند خوشتان نيايد .
آنها به هر شهر وديار كه بروند احساس غربت نمىكنند وغذاهاى مخصوص آن
شهر را بآسانى مىخورند از روغن زيتون ، مرزه ، سير ، وسبزيهاى صحرائى بدشان
نميآيد ، أنواع ما هي ها را دوست دارند همه روغنها به طبعشان گوارا است : غذاى إيراني
وفرنگى در نظر آنها يكسان است خلاصه از هيچ چيز بدشان نمىآيد وبهيچ چيز دلبستگى
ندارند ، اين دسته اگر پرخور نباشند سالم ترين اشخاص هستند ، در زندگانى قيد شكم
ندارند ، به هيچ غذائى معتاد نمىشوند براي يك غذاى مخصوص سر ودست نمىشكنند ، قطر
شكمشان متوسط است ، اينها هستند كه كمتر مريض مىشوند وبا پزشك وداروخانه سر
وكار ندارند . فرزندان سالم نيز از خود بيادگار مىگذارند .
دسته دوم - بد سليقه ها وباصطلاح خودشان خوش سليقه هستند ، از مقدار زيادى
از هداياى طبيعت بدشان مىآيد .
پرخورها
پرخورها هميشه از دسته أول مىباشند ، زيرا دسته دوم هيچوقت اشتهاى پر -
خورى پيدا نمىكنند . پرخورهاى دسته أول كساني هستند كه رمز طول عمر
را پيدا نموده وآنرا فداى شكم پرستى كردهاند ودر حقيقت كيفيت غذا را فداى كميت
آن نمودهاند . اين اشخاص كه خوب خوردن را با زياد خوردن اشتباه كردهاند ، استقامتشان
در مقابل امراض از دسته دوم بيشتر است وكمتر مريض مىشوند ، ناراحتى آنها از زياد
خوردن است ، قطر شكمشان زياد است ومثل معروف كه مىگويند : ( طول عمر با طول
؟ ؟ ؟ نسبت معكوس دارد ) نزد اينها صادق است ، اينها غالبا به مرض سكته ونظائر
؟ ؟ ؟ رند وعمرشان از هشتاد تجاوز نخواهد كرد .
الطب الكبير يا فرشته نجات ( فارسي ) — صفحة 103
مساهمون: محمد سرور الدين
ص١٠٣