آن نهر وضو بگيرد ، رخسارش هميشه نورانى است . از سوى ديگر ، كسى كه پيمان مرا ناديده گرفته و نقض عهد كرده و خاندان مرا از پاى درآورده است ، از آشاميدن آب آن نهر محروم مىباشد .
« ابو نعيم » اين حديث را ذكر كرده است .
مؤلف گويد : « متّقى » اين حديث را در صفحه 213 آن كتاب با اندك اختلافى آورده است و مىگويد : « ابن مردويه » حديث مزبور را از « انس » نقل كرده است و در صفحه 264 هم به نقل آن پرداخته است و اظهار داشته كه « طبرانى » نيز آن را به سند خود ، از « انس » روايت نموده است .
[ همان كتاب 7 / 225 ] روايت مىكند ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به « انس » ، فرمود : اى انس ! خداى تعالى ديشب كوثر را به من اعطا فرمود . درازاى آن ششصد سال و پهناى آن به اندازهء فاصله ميان مشرق و مغرب است . پيش از من هيچ كس از آن نياشاميده و نمىآشامد و همچنين كسى كه نقض عهد با من كرده و حق خاندانم را پايمال نموده و آنها را به شهادت رسانيده است ، از آشاميدن آب آن محروم خواهد بود .
« ابن عدىّ » اين حديث را از « انس » روايت مىكند .
[ سيوطى در الدّر المنثور ] در تفسير سورهء « كوثر » ، مىنويسد : « ابن مردويه » از « انس » روايت مىكند كه بحضور رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شرفياب شدم ، حضرت فرمود : خداى تعالى كوثر را به من اعطا فرمود . پرسيدم : يا رسول الله ! كوثر چيست ؟ فرمود : نهرى است در بهشت ( تا آنجا كه فرمود ) كسى كه با من عهدشكنى كند و كسى كه خاندانم را از پاى درآورد ، از آب كوثر محروم است .
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 299
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٩٩