است كه « ابو يعلى » هم آن را روايت نموده است .
[ همان كتاب 4 / 487 ] به سند خود ، از « ابو سعيد خدرى » از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله روايت كرده است كه فرمود : پس از ارتحال من ، خاندانم به دست امتم به شهادت مىرسند و آواره مىگردند . و دشمنترين مردم نسبت به ما ، بنى اميّه و بنى مغيره و بنى مخزوم هستند .
« حاكم » گويد : اسناد اين حديث صحيح است .
[ كنز العمال 6 / 68 ] به سند خود ، از « بجاله » روايت كرده است كه از « عمران بن حصين » درخواست كردم تا كسانى را كه بغض و عداوتشان نسبت به رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از ديگران بيشتر است به من معرّفى نمايد . « عمران » گفت : آيا تا من زندهام آن را از ديگران پوشيده مىدارى ؟ در پاسخ او تعهد كردم كه كسى را از اين ماجرا مطلع نسازم . آنگاه « عمران » گفت : دشمنترين قبيلهها نسبت به رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله ، قبيلهء بنى اميّه و بنى ثقيف و بنى حذيفه مىباشند .
« متّقى » گويد : « نعيم بن حماد » اين حديث را در كتاب « الفتن » آورده است .
[ حلية الاولياء ابو نعيم 6 / 293 ] به سند خود ، از « ابو عثمان نهدى » از « عمران بن حصين » روايت كرده كه گفت : رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در حالى از دنيا رحلت كرد كه سه قبيلهء بنى حنيفه و بنى مخزوم و بنى اميه را ، دشمنان سرسخت خود مىدانست . « هشام بن حسّان » اين روايت را از « عمران بن حصين » نقل كرده است .
[ كنز العمال 1 / 252 ] از « عمر بن خطَّاب » روايت كرده است كه او در ذيل آيه شريفه * ( أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ ا لله كُفْراً ) * ( سوره ابراهيم ، آيه 28 ) ؛ آيا توجه نمىكنى به آنهائى كه نعمت خدا را كفران كردند . گفته است : اين عده كه نعمت خدا را كفران كردند دو قبيلهء بدكار و فاجر قريش ، بنى مغيره و بنى اميّه مىباشند .
« متّقى » گويد : « ابن جرير » ، « ابن منذر » و « ابن مردويه » اين حديث را ذكر
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 301
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٣٠١