پيش از اين آورده شد كه « هر گاه « معاويه » را بر فراز اين چوبها مشاهده كرديد ، او را بكشيد » .
در هر حال ، بنابر آنچه در احاديث پيشين آمده است ، « معاويه » از كسانى است كه به فرمان پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله بايد كشته شود . ليكن مسلمانان در انجام فرمان رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله سهلانگارى كردند . با توجه به آنچه نگاشته شد ، وجوب كشتن « معاويه » بنا به احتمال اول كه مراد از منبر مطلق منبر باشد ، ظاهر است و محلى براى شك و شبهه باقى نمىگذارد . و بنا به احتمال دوم كه مراد منبر خود پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله باشد ، به مناسبت روايتى است كه « ابن سعد » در [ طبقات 4 / قسم 1 / 136 ] مىنويسد : هنگامى كه « معاويه » وارد مدينه شد ، به مسجد پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله درآمد و بلادرنگ به بالاى منبر رفت و به منبر پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله سوگند ياد كرد كه همانا پسر « عمر » را خواهم كشت .
« ابن سعد » اين حديث را از « اسماعيل بن ابراهيم اسدى » از « ايوب » از « نافع » روايت مىكند و به طريق ديگر هم از « نافع » نقل كرده است .
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 198
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص١٩٨