در جنگ ، اظهار تأسف كرد و به درگاه الهى توبه نمود .
[ هيثمى در مجمع 3 / 182 ] از « ابن عمر » روايت كرده است كه بر چيزهائى كه از دستم رفته متأسف نشدم و تنها تأسفم از روزه و نماز است كه از دست دادهام ، و تأسف ديگرم آن است كه با گروه بدكاران ، كه « فئه باغيه » باشد ، جنگ نكردم و بيعت با على عليه السّلام را پس گرفتم .
« طبرانى » اين حديث را در « الكبير » و « الاوسط » آورده است .
[ الرياض النضرة 2 / 242 ] از پسر « عمر » نقل كرده است كه بر هيچ چيزى كه از دست دادهام متأسف نمىباشم و تنها تأسفم آن است كه در ركاب على عليه السّلام با گروه ستمگران نبرد نكردم و تأسف ديگرم آنكه در روزهاى گرم روزه نگرفتم .
مؤلف « رياض » اظهار مىدارد كه تأسف پسر « عمر » ، دليل بر آنست كه خلافت حضرت على عليه السّلام از نظر آنها درست بوده است .
[ استيعاب ابن عبد البرّ 1 / 307 ] حديث مسندى را از « ابو بكر بن ابو الجهم » نقل كرده است كه از پسر « عمر » شنيدم كه مىگفت : نسبت به چيزهائى كه از دست دادهام متأسف نمىباشم ، مگر از يارى نكردن على عليه السّلام در جنگ با « معاويه »
.
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 294
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٩٤