باب صد و شصتم « عبد الله بن عمرو عاص » از اين متأسف بود كه چرا با « فئه باغيه » همراهى كرده است
[ طبقات ابن سعد 4 / قسم 2 / 12 ] به سند خود ، از « نافع بن عمر » از « ابن ابو المليكه » روايت مىكند كه « عبد الله » پسر « عمرو عاص » گفت : مرا با صفّين چكار ؟ مرا با نبرد با مسلمانان چكار ؟ دوست مىداشتم كه ده سال پيش از اين مرده بودم ؛ به خدا سوگند ! در صفين ، شمشير نكشيدم ، و نيزه پرتاب نكردم ، و تير به هدف نينداختم و مردى كوشاتر از من كه چنين نكرده باشد ، نبوده است . « نافع » مىگويد : پسر « عمرو عاص » اين سخنان را در حالى ابراز مىداشت كه پرچم طاغيان را در دست داشت و يك منزل يا دو منزل جلوتر از ديگران حركت مىكرد .
[ استيعاب ابن عبد البرّ 1 / 371 ] در شرح حال « عبد الله » پسر « عمرو عاص » ، به سند خود ، از « ابو المليكه » از « عبد الله » پسر « عمرو عاص » روايت مىكند كه مىگفت : مرا با صفّين و نبرد كردن با مسلمانان چكار ؟ به خدا سوگند !