بودند مورد سرزنش قرار داد و طولى نكشيد كه آن دو تن در حضور او توبه كردند .
مؤلف گويد : « ابن عبد البر » اين حديث را در [ استيعاب 2 / 402 ] ذكر كرده است و اين جمله را آورده است : « معاويه » حقّ مداخله در شورا را نداشت ؛ چرا كه « معاويه » از « طلقاء » بود ( در فتح مكه آزاده شدهء رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بود ) كه خلافت بر مسلمين براى آنها شايسته نيست و او و پدرش ، « ابو سفيان » از سركردگان احزاب بودند . و همين معنا ايجاب كرد كه « ابو ذر » و « ابو هريره » از رفتار خود اظهار پشيمانى كرده و در حضور آن فقيه عاليقدر ، توبه كنند
.
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 267
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٦٧