باب صد و پناه و ششم اظهار نظر فقيهترين مردم شام دربارهء فضائل حضرت على عليه السّلام
[ اسد الغابة ابن اثير 3 / 318 ] در ذيل شرح حال « عبد الرحمن بن غنم اشعرى » ، مىنويسد : در روزگار رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله مرد مسلمانى در شام مىزيست و عموم تابعان را از فقه اسلامى بهرهمند مىساخت و مردى عاليمقام بود . هنگامى كه « ابو ذر » و « ابو هريره » به منظور ابلاغ رسالت از سوى حضرت على عليه السّلام به نزد « معاويه » گسيل مىشدند ، آن مرد شامى با اين دو تن در حمص ملاقات كرد و از جمله مطالبى كه به آنان گوشزد كرد اين بود كه چگونه به خود اجازه مىدهيد على عليه السّلام را وادار كنيد كه خلافت را در دست شورا قرار دهد ، حال آنكه مىدانيد على عليه السّلام كسى است كه مهاجر و انصار و مردم حجاز و عراق با او بيعت كردهاند و شكى نيست كسى كه از او خرسند باشد ، بهتر است از كسى كه نسبت به على عليه السّلام اظهار ناخشنودى مىكند ؛ و كسى كه با او بيعت كرده ، بهتر از كسى است كه با او بيعت ننمايد . اينك « معاويه » چه موقعيتى مىتواند در شورا داشته باشد ( كه اين چنين تلاش مىكند ) ؟ و سرانجام آن دو تن را در رابطه با راهى كه در پيش گرفته