« ابو الشيخ » و « ابن مردويه » از « انس » روايت كردهاند .
[ همان كتاب 2 / 183 ] به سند خود ، از « ابن عباس » روايت مىكند كه پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله « ابو بكر » را بحضور طلبيد و دستور داد تا آيات برائت را بر مردم مكه تلاوت كند و آنها را به پيوستن به آئين اسلام دعوت نمايد . پس از اندك فاصلهاى على عليه السّلام را بحضور طلبيد و مأموريت داد تا به دنبال « ابو بكر » برود .
« ابو بكر » مقدارى از راه را طى كرده بود كه ناگهان صداى شتر قصواى رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به گوشش رسيد . بيمناك و نگران شد و گمان كرد كه اين خود پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله است كه دنبالش آمده است ، ولى در اين هنگام ديد كه او على عليه السّلام است . ( « ابو بكر » پس از دريافت دستور پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله ) سورهء برائت را به على عليه السّلام داد و به او گفت كه با اين كلمات مردم مكه را آگاه ساز . ( حديث ادامه دارد ) در ذيل حديث فوق از « زيد بن يثيع » نقل كرده است كه از على عليه السّلام پرسيدم : در آن مأموريتى كه به مكه داشتى ، با چه دستورهائى به آنجا رفتى ؟
على عليه السّلام فرمود : در آن مأموريت ، چهار حكم به همراه داشتم : 1 - به آنها بگويم كه برهنه در اطراف بيت الله طواف نكنند ؛ 2 - كسى كه با رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله تعهدى بسته ، موكول به رسيدن مدت آن است . و كسى كه تعهدى با آن حضرت ندارد ، مدت سرآمد تعهدش تا چهار ماه است ؛ 3 - جز مؤمن ديگرى به بهشت نمىرود ؛ 4 - مشركان و مؤمنان از اين سال به بعد با هم گردهمائى نخواهند داشت .
[ خصائص نسائى ص 20 ] به سند خود ، از « زيد بن يثيع » از حضرت على عليه السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نخست به « ابو بكر » دستور داد تا آيات برائت را بر مردم مكه تلاوت نمايد . آنگاه به من فرمان داد : او را دنبال كن و هر كجا كه وى را يافتى ، آيات برائت را از وى بگير و عازم مكه شو . و من او را در راه ملاقات كردم و آيات را از وى گرفتم . « ابو بكر » با ناراحتى به مدينه بازگشت و از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله پرسيد : آيا دربارهء من آيهاى نازل شده است ؟ ! پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود :
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 214
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢١٤