تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 174

مساهمون:

ص١٧٤
از جلوى آن چاه عبور كردند ، به على عليه السّلام سلام دادند و درود فرستادند . « محب طبرى » اين حديث را در [ ذخائر ص 68 ] نقل كرده و اضافه مىكند كه حديث مزبور را هم « امام احمد » در « المناقب » آورده است . در اينجا ، حديثى نقل شده است كه مناسب است در پايان باب حاضر بياوريم . حديث به اين شرح است كه « زمخشرى » در « كشّاف » و « فخر رازى » در « تفسير كبير » در ذيل آيهء * ( فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلكِنَّ الله قَتَلَهُمْ وَما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلكِنَّ الله رَمى ) * ( سوره انفال ، آيه 17 ) ؛ شما دشمنان را نكشتيد ، بلكه خدا بود كه آنان را كشت ؛ و تو اى پيغمبر ! دشمنان را هدف تير قرار ندادى ، بلكه خدا بود كه آنان را هدف قرار داد ! و ما اين حديث را از « كشّاف زمخشرى » نقل مىكنيم . « زمخشرى » - پيش از بيان آيه و بدون فاصله - مىنويسد : هنگامى كه لشكر قريش از دور نمايان شد ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : بار خدايا ! اينك قريش مباهات كنان سوار بر اسبها ، در حالى كه پيامبران تو را تكذيب مىكنند ، بسوى ما مىآيند . پروردگارا ! آرزو دارم كه به وعده‌اى كه به من داده‌اى عمل فرمائى . در اين هنگام « جبرئيل » نازل شد و گفت : مشتى از سنگ ريزه‌هاى اين بيابان را بدست بگير و بسوى آنان بيانداز . به محض اينكه دو لشكر برابر يكديگر قرار گرفتند ، به على عليه السّلام ، فرمود : مشتى از سنگ ريزه‌هاى بيابان را به من بده . حضرت على عليه السّلام بلا درنگ مشتى از آنها را بدست رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله داد . پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله آنها را بسوى دشمنان پاشيد و فرمود : « شاهت الوجوه » ؛ صورتهايشان زشت باد ! مشركى نبود مگر اينكه مشغول پاك ساختن چشم و صورت خود بود ! و بدين ترتيب ، دشمنان نابود شدند و جمعى از آنها به دست مسلمانان كشته شدند ، و گروهى هم اسير گشتند . مؤلف گويد : « سيوطى » حديث مزبور را در « الدّر المنثور » در ذيل تفسير آيهء « رمى » بيان كرده و مىگويد : اين حديث را « طبرانى » ، « ابو الشيخ » و « ابن مردويه » ، از « ابن عباس » نقل كرده‌اند .