[ سنن بيهقى 3 / 276 ] به سند خود ، در ضمن نبرد بدر ، از حضرت على عليه السّلام نقل مىكند كه در روز بدر ، « عتبة » و برادرش ، « شيبه » ، و فرزندش ، « وليد » ، به ميدان آمده مبارز طلبيدند . گروهى از جوانان انصار به مبارزه رفتند و در برابر « شيبه » قرار گرفتند ، در اين هنگام « عتبه » فرياد زد كه ما با اينان مبارزه نمىكنيم و با عموزادگان خود و فرزندان « عبد المطَّلب » مىجنگيم ! رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به « حمزه » و « عبيدة » و حضرت على عليه السّلام ، فرمود : شما آماده مبارزهء با اين سه تن باشيد . بلافاصله وارد ميدان شدند : « حمزه » در برابر « عتبه » و « عبيدة » در مقابل « شيبه » و حضرت على عليه السّلام روياروى با « وليد » به مبارزه ايستادند . و در نتيجه « عتبه » بدست « حمزه » ، و « وليد » بدست حضرت على عليه السّلام و « شيبه » بدست « عبيده » از پاى درآمدند . ليكن « شيبه » شمشيرى بر پاى « عبيده » زد و آن را قطع كرد ؛ « حمزه » و على عليه السّلام بلافاصله ، او را از ميدان به لشكرگاه بردند و به همان حال بود تا در محل « صفرا » چشم از جهان فروبست .
مؤلف گويد : « شبلنجى » در [ نور الابصار ص 78 ] در ضمن قصهء مبارزهء حضرت على عليه السّلام ، حديث مزبور را مبسوطتر از « بيهقى » نقل كرده است .
[ سيوطى در الدّر المنثور ] در ذيل آيهء * ( أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الأَرْضِ ) * ( سوره ص ، آيه 28 ) ؛ چنان نيست كه مؤمنان و نيكوكاران را ، مانند كسانى قرار مىدهيم كه در روى زمين به تبهكارى مىپردازند ؟ اظهار داشته است كه « ابن عساكر » از « ابن عباس » در ذيل آيه مزبور ، نقل كرده است كه مراد از مؤمنان ، على عليه السّلام و « حمزه » و « عبيدة بن حارث » مىباشد و منظور از تبهكاران ، « عتبه » و « شيبه » و « وليد » است كه در روز بدر با مؤمنان نبرد كردند .
[ حلية الاولياء ابو نعيم 9 / 145 ] به سند خود ، از « محمد بن ادريس شافعى » روايت مىكند كه مردى از « بنى كنانه » به دربار « معاوية بن ابى سفيان »
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 170
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص١٧٠