باب صد و پنجم دوستى على عليه السّلام ايمان است و دشمنى با او نفاق
[ صحيح مسلم ] در كتاب « ايمان » در باب استدلال بر اينكه دوستى انصار و على عليه السّلام از ايمان است ، به سند خود ، از « عدى بن ثابت » از « زر » نقل كرده است كه على عليه السّلام فرمود : به آن خدائى كه دانه را شكافته و مردمان را آفريده است ، پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله در حين ياد آورى به اطلاع من رسانيد كه مرا جز مؤمن ، ديگرى دوست نمىدارد ، و به غير از منافق ، ديگرى با من دشمنى نمىورزد .
مؤلف گويد : « ترمذى » اين حديث را در [ صحيح 2 / 301 ] و « نسائى » در [ صحيح 2 / 271 ] به دو طريق ، و در [ خصائص ص 27 ] به سه طريق ، و « ابن ماجه » در [ صحيح ص 12 ] و « امام احمد » در [ مسند 1 / 84 و 95 و 128 ] و « خطيب بغدادى » در [ تاريخ 2 / 255 و 8 / 417 و 14 / 426 ] و « ابو نعيم » در [ حلية 4 / 185 ] به سه طريق ، از « عدى بن ثابت » از « زر » نقل كرده است و مىگويد : اين حديث صحيح است و همگان به درستى آن اتفاق كردهاند و در اين رابطه گروه زيادى كه اين حديث را از « عدى بن ثابت » نقل نمودهاند نام مىبرد . و « متّقى » هم در