گروه مهاجر و انصار در مسجد گرد آمدند ، پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله به منبر تشريف برد و خطابهاى در كمال بلاغت و مشتمل بر تمجيد و توحيد الهى كه تا آن روز چنان خطبهاى از آن حضرت استماع نشده بود ، ايراد فرمود و در ضمن آن خطاب به مردم فرمود : من به خاطر خودم نه در خانهء شما را مسدود كردم ، و نه در خانه شما را مفتوح ساختم و نه شما را از مسجد بيرون كردم ، و نه على را در درون مسجد جاى دادم . آنگاه اين آيا را قرائت فرمود : سوگند به خدائى كه ستاره را فرو آورد پيغمبر شما كه مصاحب خوبى از براى شما مىباشد در فرمانى كه صادر مىكند گمراه نگرديده است و از روى خواهش نفس گفتگوئى نمىكند و هر چه ابراز مىدارد ، بر وفق وحى الهى است . ( سوره نجم ) .
[ صحيح ترمذى 2 / 301 ] به سند خود ، از « ابن عباس » روايت كرده است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله دستور داد همه درها كه به مسجد گشوده مىشود ، مسدود گردد ، بجز در خانه على عليه السّلام .
[ مستدرك حاكم 3 / 125 ] از « زيد بن ارقم » روايت كرده است كه گروهى از اصحاب درهائى به مسجد گشوده بودند كه مىتوانستند به آسانى وارد مسجد شوند . در يكى از روزها ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به مردم فرمود : همهء اين درها را ببنديد ، مگر در خانهء على عليه السّلام كه بايد همچنان گشوده بماند . مردم در اين فرمانى كه صادر فرمود ، به گفتگو نشستند و هر يك سخن نابجائى گفتند . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله كه از ناراحتى آنان اطلاع يافته بود ، به ميان مردم آمد و پس از حمد و ثناى الهى ، فرمود : از پيش خود فرمانى صادر نكردم ، بلكه از سوى خداى تعالى مأمور بودم تا همهء درها ، جز در خانه على عليه السّلام را ، مسدود بسازم . بنا بر اين آنچه در اين باره ابراز داشتهايد بر خلاف حقيقت بوده است . به خدا سوگند ! از پيش خود درى را مسدود نكردم و درى را گشوده نگذاشتم ، بلكه مأمور بودم و ناچار بايد از مأموريتى كه داشتم پيروى مىكردم .
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 414
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٤١٤