باب نود و دوّم خداى تعالى همهء درهائى را كه به مسجد رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله مفتوح مىشد مسدود كرد مگر در خانهء على عليه السّلام را كه باز گذاشت
[ سيوطى در تفسير الدّر المنثور ] ذيل تفسير آيه * ( وَما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى ) * ( سوره نجم ، آيه 3 ) از « ابن مردويه » از « ابو الحمراء » و « حبهء عرنى » روايت كرده كه اين دو تن گفتند : رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله دستور داد تا همه درهاى خانههائى كه به مسجد باز مىشود ، مسدود نمايند . اين فرمان بر آنها كه درهاى خانهشان به مسجد مفتوح مىشد ، گران آمد . « حبّه » گفته است : در اين هنگام ، به « حمزة بن عبد المطَّلب » كه در زير قطيفهء سرخ رنگى قرار گرفته و چشمانش غرق در اشك بود ، نگاه مىكردم و او در آن حال خطاب به پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله گفت : با اين دستورى كه دادى ، عمويت ، « ابو بكر » ، « عمر » و « عباس » را از خانه خدا بيرون كردى و بجاى آنها ، پسر عمويت ، على عليه السّلام را ساكن ساختى ! مردى گفت : چه نظرى دارد از بالا بردن پسر عمويش ! ! پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله از ناراحتى نامبردگان و از گفتار مغرضانه آنها اطلاع يافت و دستور داد مردم را به مسجد حاضر كنند . پس از آنكه