[ نور الابصار ص 103 ] به نقل حديث مزبور پرداخته و گفته است كه « ديلمى » ، « طبرانى » ، « ابو الشيخ بن حبان » و « بيهقى » به طريق مرفوع ، نقل كردهاند .
[ همان كتاب 2 / 54 ] پنج گونه عطيّه است كه هرگاه به كسى ارزانى شود ، نمىتواند كارهاى مربوط به آخرت را ترك نمايد و عذرش هم پذيرفته نمىشود :
1 - همسر نيكوكار 2 - فرزندان شايسته 3 - آميزش پسنديده با مردم 4 - داشتن هزينه زندگى در محلى كه زندگى مىكند 5 - علاقهمندى و محبت به اهل بيت پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله .
مؤلف گويد : « مناوى » هم اين حديث را در [ متن فيض القدير 3 / 459 ] روايت كرده و اظهار مىدارد كه « ديلمى » هم در « الفردوس » همين حديث را از « زيد بن ارقم » روايت كرده است .
[ همان كتاب 6 / 218 و 7 / 103 ] از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله روايت كرده است كه خطاب به حضرت على عليه السّلام ، فرمود : يا على ! اسلام برهنه است ، لباس آن تقوا و وسائل تجمّل آن هدايت است و زيورش حياست و زنده نگه دارندگانش ، پرهيز و دارندگان آن ، نيكوكارى و عمل صالح است . و پايه اساسى و زير بناى آن محبت من و محبت اهل بيتم است .
« متّقى » گفته كه « ابن عساكر » اين حديث را از حضرت على عليه السّلام روايت كرده است .
[ همان كتاب 7 / 212 ] فرداى قيامت كه فرا مىرسد ، هيچ بندهاى گامى برنمىدارد مگر اينكه پيش از آن چهار چيز از او مىپرسند : 1 - از عمرش كه در چه راهى و در انجام چه كارى به پايان رسانيده است 2 - از جسدش كه در چه كارى آن را كهنه و فرسوده ساخته است 3 - از ثروتش كه در چه كارى مصرف كرده و از كجا بدست آورده است 4 - از محبت اهل بيت .
« متّقى » گويد : « طبرانى » اين حديث را از « ابن عباس » روايت كرده است
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 294
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٩٤