باب شصت و چهارم احاديثى در محبت اهل بيت عليهم السّلام
[ صحيح ترمذى 2 / 308 ] به سند خود ، از « ابن عباس » روايت كرده است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : خدا را دوست بداريد از اينكه بر شما نعمت ارزانى داشته است و مرا به خاطر محبتى كه خدا به من دارد ، دوست بداريد .
و اهل بيت مرا بخاطر محبتى كه به آنها دارم ، دوست بداريد و نسبت به آنها اظهار علاقهمندى نماييد .
مؤلف گويد : « حاكم » اين حديث را در [ مستدرك 3 / 149 ] به دو طريق نقل كرده است و آن را حديث « صحيح الاسناد » مىداند . و « ابو نعيم » در [ حلية 3 / 211 ] ، « خطيب بغدادى » در [ تاريخ 4 / 159 ] ، « ابن اثير جزرى » در [ اسد الغابة 2 / 12 ] و « سيوطى » در « الدر المنثور » در ذيل تفسير آيه * ( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً ) * ( سوره شورى ، آيه 22 ) نقل كرده است و اظهار مىدارد كه « ترمذى » اين حديث را روايت كرده و آن را از احاديث حسن مىداند ( 1 ) و « طبرانى » و « بيهقى » در « الشعب » ،
هامش
( 1 ) ابن كثير در « دراية » مىنويسد : حديث حسن به قول « ترمذى » ، حديثى است كه در سند آن شخصى كه متهم بر كذب است ، وجود نداشته باشد و حديث شاذ نباشد . ( مترجم )