روايت كردهاند .
[ تاريخ بغداد 2 / 146 ] به سند خود ، از حضرت على بن ابيطالب عليه السّلام نقل كرده است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : شفاعتم نصيب آن دسته از امت من مىباشد كه اهل بيت مرا دوست بدارند و اينان شيعيان من مىباشند .
[ كنز العمال 1 / 251 ] و « سيوطى » در « الدر المنثور » ذيل تفسير آيه * ( الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ الله ) * ( سوره رعد ، آيه 23 ) از حضرت على عليه السّلام روايت كردهاند ، هنگامى كه آيه * ( أَلا بِذِكْرِ الله تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ) * نازل شد ، پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : آنهائى كه از آرامش دلها برخوردارند ، دوستان خدا و رسول و اهل بيتاند كه براستى و درستى ، آنان را دوست مىدارند و دروغ نمىگويند .
« ابن مردويه » اين حديث را روايت كرده است .
[ سيوطى در الدّر المنثور ] در ذيل تفسير آيه * ( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ) * گفته است : « امام احمد » و « ترمذى » با توجه به صحت حديث ، و « نسائى » و « حاكم » ، عموى « مطلب بن ربيعه » ، روايت كردهاند كه در يكى از روزها ، « عبّاس » بحضور مبارك رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شرفياب شد و گفت :
هنگامى كه از خانه بيرون آمدم در مسير خود به گروهى از قريش رسيدم كه مشغول گفتگو بودند ، به مجرديكه مرا مشاهده كردند ، ساكت شدند ! رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از شنيدن اين سخن ، غضبناك شد بطوريكه عرق ، ميان دو چشمش را فرا گرفت و فرمود : به خدا سوگند ! ايمان در دل انسان مؤمن قرار نمىگيرد ، مگر اينكه شما را براى خدا و به جهت خويشاوندئى كه با ما داريد ، دوست بدارد .
مؤلف گويد : « محب طبرى » اين حديث را در [ ذخائر ص 9 ] متذكر شده است و حديث را از « ابن عباس » ياد كرده ، نه از « عباس » و « امام احمد » هم آن را نقل كرده است .
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 292
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٩٢