باب شصت و دوّم بخشى از آياتى كه در فضيلت اهل بيت عليهم السّلام نازل شده است
[ مستدرك حاكم 3 / 172 ] به سند خود ، از حضرت على بن الحسين عليهما السّلام روايت كرده است ، هنگامى كه حضرت على عليه السّلام به دست پليد پسر « ملجم مرادى » به شهادت رسيد ، امام حسن مجتبى عليه السّلام به ايراد خطبهاى پرداخت و پس از حمد و ثناى الهى ، فرمود : امشب مردى به شهادت رسيد كه با هر گونه عمل شايستهاى كه پيشينيان انجام مىدادند باز هم نمىتوانستند به پايهء عملى از اعمال او برسند ، و متأخران هم نمىتوانند شخصيت او را درك كنند ! او كسى بود كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله پرچم اسلام را در دست تواناى او قرار داد و او به نبرد با دشمن پرداخت ، در حالى كه « جبرئيل » طرف راست او ، و « ميكائيل » در جانب چپ او قرار داشت ، - تا آنجا كه فرمود - اى مردم ! هر كس كه مرا مىشناسد ، نيازى ندارد خودم را به او معرفى نمايم و هر كس كه مرا نمىشناسد ، من حسن بن علىام - تا آنجا كه فرموده است - ما از خاندانى هستيم كه خداى تعالى مودّت و دوستىشان را بر مسلمانان واجب گردانيده است ، و خطاب به پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله فرموده است : * ( قُلْ