زيانشان كمتر نيست از حب جاه و مال در دين مرد مسلمان .
مرد دانشمند بايد ، قلبا توجه كند بخفاياى اوصاف نكوهيده و مضرات آنها ، و راه نجات و خلاصى خود را در نظر بگيرد ، كه چگونه راه فرار بدست آورد ، زيرا فتنه و فساد و زيان اين اوصاف از عالم و متعلم بمراحلى بزرگتر از غير اوست ، چه كه مردم از او پيروى كنند و او مقتداى آنان باشد ، در آنچه بجا مىآورد و عمل مىكند و هرگاه اين اوصاف عملى شد ، مردم جاهل ميگويند : اگر اين اوصاف مورد ملامت بود علماء بر ما پيش قدم بودند ، در نتيجه جهال و عوام مردم همان خصال مذموم را پيشه ميكنند ، و شبههء نيست كه هر دو دسته مرتكب بزهكارى شدهاند ، جز اينكه فرق گذاردن ميان هر دو گناه مسافت بعيدى را دربر دارد ، زيرا شخص جاهل روز جزا كه بصحراى قيامت درآيد همان گناهى را كه مرتكب شده عقاب بيند ، اما شخص عالم باضافه كه از جهة بزهكارى خود مورد سخط الهى قرار ميگيرد گناه كسانى كه تأسى به دو كرده و پيروى او نموده تا روز قيامت هم بعقاب او مىافزايد ، چنانچه اين معنى در اخبار صحيحى وارد شده ، مجملا : آنكه شناختن حقيقت اخلاص و به كار بستن او مانند درياى ژرفى است كه : همگان در او غرقه شده مگر شاذ و نادرى كه در آيهء شريفه ( سوره ص آيه هشتاد و دوم )
إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ
استثناء شدهاند ، روى اين زمينه بندهء خدا بايد بسيار مراقبت نمايد و در جستجوى دقائق و نكات لازمهء اخلاص برآيد و نفع كلى خود را ببرد ، و گرنه در عين حالى كه غافل است از پيروان شياطين بشمار آيد .